کورت ونه گات، جونیور (11 نوامبر 1922 ـ 11 آوریل 2007)، نویسنده ی امریکایی که به خاطر آمیختن هجو و طنز سیاه و فضای علمی تخیلی در آثارش اشتهار دارد. او در دوران تحصیلش در دبیرستان شورتریج در ایندیانا‌پولیس در روزنامه ی دیلی اکو، پرتیراژترین نشریه ی دانش آموزی امریکا، فعالیت می‌کرد.
در سال های 1941 تا 1942 در دانشگاه کرنل نیز دستیار سرویراستار نشریه ی دانشجویی کرنل دیلی‌سان بود و از همان دانشگاه فوق لیسانس بیوشیمی گرفت. در دوران خدمت نظامی‌اش مهندسی مکانیک خواند و در سال 1944 مادرش خودکشی کرد. او در سال 1944 در جنگ جهانی دوم به دست نیروهای آلمان اسیر و در درسدن حبس شد و همان جا شاهد بمباران عظیم شهر درسدن در سال 1945 به دست متفقین بود که تمام شهر را نابود کردند و ونه گات از معدود بازماندگان این بمباران بود. او بعدها این تجربه را در کتاب سلاخ خانه‌ شماره 5 به داستان کشید. در سال 1945 آزاد شد و به امریکا برگشت و نشان قلب ارغوانی دریافت کرد. بعد از جنگ به دانشگاه شیکاگو رفت و در رشته‌ی انسان شناسی تحصیل کرد و همزمان خبرنگار جنایی شد. سپس به نیویورک رفت و مسئول روابط عمومی شرکت جنرال الکتریک شد. در سال 1971 دانشگاه شیکاگو رمان او گهواره گربه را به عنوان رساله ی انسان شناسی اش پذیرفت و به او فوق لیسانس داد.
ونه گات بعد از بازگشت از جنگ با عشق دوران کودکی اش جیم ماری کاکس ازدواج کرد اما در سال 1970 ازهم جدا شدند و بعدها باجیل کرمنتس عکاس ازدواج کرد. او سه فرزند از همسر اولش داشت و چهار کودک هم به فرزندی پذیرفت.
در سال 1999 آستروئید یا سیارک 25399 را به بزرگداشت او ونه گات نامیدند. او در سال 2007 در منهتن در سن 84 سالگی به علت ضربه‌ی مغزی درگذشت. مشهورترین آثار او پیانوی خودنواز، گهواره گربه، سلاخ خانه شماره 5 و اسلپ استیک هستند.
کتاب مرد بی ‌وطن آخرین اثر اوست که در سال 2005 منتشر شد.