(Garcia Márquez Gabriel)

گابریل گارسیا مارکز (6 مارس 1928، آراکاتاکا، کلمبیا)
نویسنده‌ی آمریکایی لاتینی رمان و داستان کوتاه
شخصیتی برجسته در جنبش موسوم به رئالیسم جادویی در ادبیات، آمریکایی لاتین.
برنده‌ی جایزه‌ی نوبل ادبیات در سال 1982.
گارسیا مارکز در دانشگاه ملی کلمبیا در بوگوتا و دانشگاه کارتجنا حقوق و خبرنگاری خوانده است.
او کار حرفه‌ای‌اش را به عنوان خبرنگار در 1948 شروع کرد و 10 سال بعد در شهرهای کارتجنا، بارانکیا، بوگوتا، رُم، پاریس و کاراکاس کار کرد.
در دهه‌ی 1960 به عنوان فیلم‌نامه‌نویس، خبرنگار مسئول روابط عمومی مکزیکوسیتی به کار پرداخت. در سال 1973 به بارسیلونا رفت و اواخر دهه‌ی 70 به مکزیک باز گشت.
گارسیا مارکز در اواخر دهه‌ی 1940 نوشتن داستان کوتاه را شروع کرد. نخستین اثر منتشره‌ی او، رمانک (1955).
این داستان دهکده‌ای خیالی را در کلمبیا به نام مارکوندو تصویر می‌کرد که بعدها محل و قوع بسیاری از آثار دیگرش شد.) و تلفیقی از رئالیسم و ویژگی‌های فانتزی (خیالی) سبک او بود.
در طی نخستین اقامتش در مکزیک سال 1967 بود که گارسیامارکز مشهورترین رمان خود، صد سال تنهایی را نوشت که تاریخ دهکده‌ی ماکوندو و بنیان‌گذاران آن یعنی خانواده‌ی بوئندیا را به تصویر می‌کشید.
رمان‌های دیگر گارسیا مارکز عبارت است از:‌

طوفان برگ/ پائیز پدر سالار/ کسی ‌به سرهنگ نامه نمی‌نویسد/ زائران غریب/ ماجرای ارندیرا و مادربرزگ سنگدل‌اش/سفر پنهانی منگیل لستین به شیلی/ زیستن برای بازگفتن/ از عشق و شیاطین دیگر/ عشق ساله‌ها و با/ ساعت نحس/ خانه‌ی بزرگ/ وقایع‌نگاری یک قتل از پیش اعلام شده. ژنرال در هزار توی خویش.