چنین گفت زرتشت، اثر مشهور نیچه، سرشار است از یک حس غریب مذهبی و در تضاد با جدال معمول این فیلسوف با ایمان دینی. این کتاب برای برخی دانشمندان، چیزی نیست جز نشانه ی زوال ذهنی آن فیلسوف بزرگ؛ ولی کارل گوستاو یونگ، زرتشت را برهان ارزشمندی برای فعالیت ناخودآگاه می داند، کتابی که روانشناسی و دیدگاه معنوی نیچه را به طور خاص و روانشناسی و معنویت دنیای مدرن را به طور عام روشن می کند.
رویارویی مکتوب غول های تاریخ اندیشه همواره مسحور کننده و فوق العاده روشنگر بوده؛ این بار هم نوبت یونگ و نیچه است. برای نیچه ای که آگاهانه نوشته هایش را مختص «افراد معدودی» می دانست، تفاوت فراوانی بود میان اخلاق برده وار سازگاری، مماشات، رحم و بخشایش از یک سو و اخلاق آموزگاران و اخلاق ابرانسان از سوی دیگر. یونگ نیز بارها گفته است بیشتر مردم در پیشبرد و تکامل آگاهی شان از قرون وسطی فراتر نمی روند و شاید به همین دلیل بهتر است آن ها را در اتاق نشیمن خانه شان و بر نیمکت های کلیسا به حال خود واگذاشت. هم برای یونگ و هم برای نیچه، جاده ی _ به اصطلاح یونگ _ «فردیت یابی»، متروک و ناهموار است، خصوصاً اگر عموم مردم، مقصد و مأموریت گام برداشتن در چنین جاده ای را درک نکرده باشند و حتی با آن در تضاد باشند. پس هر یک در زمان خویش حس می کردند که _ به قول نیچه _ پس از مرگ زاده می شوند.
کتاب دوجلدی اصلی که حاوی متن کامل سمینار پرهیجان یونگ درباره ی زرتشت نیچه است، منبع مهمی برای متخصصان روانشناسی ناخودآگاه به شمار می رود. این مجلد جدید، متن خلاصه شده ای است که به خوانندگان علاقه مند هم اجازه می دهد در سمینار یونگ شرکت کنند و با او به کاوش در معانی نهفته ی این اثر بزرگ بنشینند. جیمز جرت، ویراستار این کتاب، استاد فلسفه ی تربیتی در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی است.

 سایر پیوندها

* نیچه ازنگاه کارل گوستاو یونگ